Mantıklı olmayı sevdigim kadar kalbine söz geçiremeyenim. Ankara. Sanırım hep gülümseyenlerdenim.

 

Geceleri yastığında yatarken yüzünü çevirince beni hatırla.

Geceleri uyuyup kalmadan önce seninle konuşmaya ihtiyacım var.
Sabahları seninle kahvaltı, akşam üstleri ekmek ve çay, akşamları reçelli sohbetler,
Pazar sabahları iki başına yürümek,
ilkbaharlarda uçurtma,
sonbaharlarda geniş bulvarlar ve kestane,
yazın boş otoyollarda motosikletle gezinmek,
kışın sobanın yanında bir koltukta birisinin benimle uzun uzun konuşmasına ihtiyacım var…

Ya senin ?

(via guvercinnka)

(Kaynak: hazann)